Бир ҳадис ҳақида

СаволларМавзу: ҲадисларБир ҳадис ҳақида
Ismoil сўради 4 ой аввал

Ассалому алайкум!  Аллоҳ Одам алайҳиссаломни яратганда “зурёдларингдан дўзахнинг ҳаққини ажратиб қўйдим” дeган экан.  Яъни мингтадан биттаси жаннатда  999 таси дўзахда.  Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламдан  шундай  ҳадис борми?

1 жавоб
"Зикр аҳлидан сўранг" ҳайъати Маъмурият жавоб берди 4 ой аввал

Ва алайкум ассалом!

حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ، حَدَّثَنَا أَبُو صَالِحٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ رَضِي اللهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: يَقُولُ اللهُ عَزَّ وَجَلَّ يَوْمَ الْقِيَامَةِ: يَا آدَمُ. يَقُولُ: لَبَّيْكَ رَبَّنَا وَسَعْدَيْكَ. فَيُنَادَى بِصَوْتٍ: إِنَّ اللهَ يَأْمُرُكَ أَنْ تُخْرِجَ مِنْ ذُرِّيَّتِكَ بَعْثًا إِلَى النَّارِ. قَالَ: يَا رَبِّ وَمَا بَعْثُ النَّارِ؟ قَالَ: مِنْ كُلِّ أَلْفٍ — أُرَاهُ قَالَ — تِسْعَمِائَةٍ وَتِسْعَةً وَتِسْعِينَ، فَحِينَئِذٍ تَضَعُ الْحَامِلُ حَمْلَهَا، وَيَشِيبُ الْوَلِيدُ، (وَتَرَى النَّاسَ سُكَارَى وَمَا هُم بِسُكَارَى وَلَكِنَّ عَذَابَ اللَّهِ شَدِيدٌ). فَشَقَّ ذَلِكَ عَلَى النَّاسِ حَتَّى تَغَيَّرَتْ وُجُوهُهُمْ، فَقَالَ النَّبِيُّ  صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مِنْ يَأْجُوجَ وَمَأْجُوجَ تِسْعَمِائَةٍ وَتِسْعَةً وَتِسْعِينَ، وَمِنْكُمْ وَاحِدٌ، ثُمَّ أَنْتُمْ فِي النَّاسِ كَالشَّعْرَةِ السَّوْدَاءِ فِي جَنْبِ الثَّوْرِ الْأَبْيَضِ، أَوْ كَالشَّعْرَةِ الْبَيْضَاءِ فِي جَنْبِ الثَّوْرِ الْأَسْوَدِ، وَإِنِّي لَأَرْجُو أَنْ تَكُونُوا رُبُعَ أَهْلِ الْجَنَّةِ». فَكَبَّرْنَا، ثُمَّ قَالَ: «ثُلُثَ أَهْلِ الْجَنَّةِ». فَكَبَّرْنَا، ثُمَّ قَالَ: «شَطْرَ أَهْلِ الْجَنَّةِ». فَكَبَّرْنَا. قَالَ أَبُو أُسَامَةَ: عَنِ الْأَعْمَشِ (وَتَرَى النَّاسَ سُكَارَى وَمَا هُم بِسُكَارَى) وَقَالَ: مِنْ كُلِّ أَلْفٍ تِسْعَمِائَةٍ وَتِسْعَةً وَتِسْعِينَ. وَقَالَ جَرِيرٌ وَعِيسَى بْنُ يُونُسَ وَأَبُو مُعَاوِيَةَ: (سُكَارَى وَمَا هُم بِسُكَارَى)

Бизга Амр ибн Ҳафс сўзлаб берди: «Бизга отам сўзлаб берди: «Бизга Аъмаш сўзлаб берди: «Абу Солиҳ бизга Абу Саъид Худрий розияллоҳу анҳудан ривоят қилиб, сўзлаб берди:
«Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам шундай дедилар: «Аллоҳ азза ва жалла қиёмат куни: «Эй Одам», дейди. У: «Лаббай, Роббимиз! Амрингга мунтазирман!» дейди. Шунда овоз билан нидо қилинади: «Аллоҳ сенга зурриётингдан дўзахга юбориладиган тўпни чиқаришингни буюради», дейди. У: «Эй Роббим! Дўзахга юбориладиганлар қанча?» дейди. У Зот: «Ҳар мингтадан – менимча,* – тўққиз юз тўқсон тўққизтаси», дейди. Ана ўшанда ҳомиладор ҳомиласини ташлаб қўяди, гўдакнинг сочи оқариб кетади «…ва одамларни маст ҳолатда кўрасан, ҳолбуки улар маст эмаслар. Лекин Аллоҳнинг азоби қаттиқдир».
Бу одамларга оғир келиб, ҳатто уларнинг юзлари ўзгариб кетди. Шунда Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам: «Яъжуж ва Маъжуждан тўққиз юз тўқсон тўққизтаси, сизлардан эса бир киши. Қолаверса, сизлар одамлар орасида қора ҳўкизнинг биқинидаги бир дона оқ тукка ёки оқ ҳўкизнинг биқинидаги бир дона қора тукка ўхшайсизлар. Мен жаннат аҳлининг тўртдан бири сизлар бўласиз деб умид қиламан», дедилар. Биз такбир айтдик. Сўнг у зот: «Учдан бири», дедилар. Биз такбир айтдик. Сўнгра у зот: «Жаннат аҳлининг ярми», дедилар. Биз такбир айтдик».
Абу Усома Аъмашдан ривоят қилади: «Ва тарон нааса сукаароо ва маа ҳум бисукаароо»… Ҳар мингтадан тўққиз юз тўқсон тўққизтаси».
Жарир, Ийсо ибн Юнус ва Абу Муъовиялар эса: «Сакроо ва маа ҳум бисакроо» деган.

* Бу иккиланиш Амр ибн Ҳафснинг отаси Ҳафс ибн Ғиёсга тегишли.
Изоҳ: Имом Бухорий ушбу тавобеъларда юқоридаги ҳадиснинг айрим ибораларига аниқлик киритмоқда. Ушбу ҳадисни Аъмашдан Абу Усома (Ҳаммод ибн Усома) ҳам ривоят қилган экан. У юқоридаги ҳадисни, жумладан, у ердаги оятни ҳам айни бир хил айтиш билан бирга, Ҳафс иккиланиб айтган жумлани қатъийлик билан ривоят қилган экан. Жарир, Ийсо ибн Юнус ва Абу Муъовиялар ҳам Аъмашдан худди шу ҳадисни олдинги ривоятлардагидек нақл қилишган экан, фақат оятдаги бир сўзни – «сукааро» калимасини «сакроо» деб айтишган экан.
«Сакроо» (маст аласт) сўзи «сукааро»нинг бирлигидир. Қорилардан Ҳамза, Алий ва Халаф «сакроо» деб, қолганлар «сукааро» деб ўқишган. (“Олтин силсила” китобидан Саҳиҳул Бухорий). Валлоҳу аълам!