# | Маълумот | Матни |
---|---|---|
180 | самовий бетоҳаратлик | Намозхоннинг ихтиёрисиз тоҳарати кетиб қолиши. |
179 | валади зино | Зинодан туғилган бола. |
178 | бидъатчи | Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламдан маъруф бўлган эътиқодга саркашлик эмас, шубҳа туфайли хилоф қилган киши. |
177 | аъмо | Кўзи кўрмайдиган киши. |
176 | нафл | «Нафл» сўзи луғатда «зиёда» маъносини англатади. Шариатда фарз, вожиб ва суннат бўлмаган фазийлатли амални «нафл» дейилади. |
175 | мукаммилот | Фарз намозларидан аввал ва кейин ўқиладиган суннат намозлар. |
174 | фосиқ | фосиқ - (араб. - йўлдан адашган, ахлоқсиз) - 1) ислом анъанасида диний мажбуриятларни адо этмаган гуноҳкор; 2) ахлоқий маънода -фаҳш, бузуқ одам. "Фосиқ" калимаси жоҳилият даврида қўлланилмаган. Қуръони каримда ўзак давоми... |
173 | аъробий | Пайғамбаримиз (с.а.в.) замонларидаги саҳрода ўсган, таълим-тарбия кўрмаган одам. |
172 | истисно | «Истисно» дегани, бир нарсани айтиб орқасидан «иншо¬аллоҳ»ни айтишдир. Мисол учун, биров овозини чиқариб талоқ қўйса-ю, ортидан ичида иншоаллоҳ деса, аммо унинг ҳарфларини ичида айтиб, бировга эшиттирмаса, талоғи давоми... |
171 | саббоба | Ўнг бармоқ панжаларини тугиб, бош бармоқ ёнидаги кўрсатгич бармоқ ила ишора қилиш. Ўша бармоқни арабчада «саббоба» дейилади. Шунинг учун, ташаҳҳудда қилинадиган ишорани ҳам «ишораи саббоба» дейилади. «Ишораи давоми... |
170 | қунут | «Қунут» луғатда «дуо» ва «тазарруъ» маъносидадир. Шариатда эса, намозда рукуъдан олдин ёки кейин туриб Аллоҳ таолога илтижо қилиб, ёмонликни дафъ қилиш ёки яхшиликни жалб қилишни сўрашдир. |
169 | ташаҳҳуд | Намознинг ҳар иккинчи ракъатида ўқиладиган «Ат-таҳиййаату».Агар намоз икки ракъатли бўлса, шу билан тамом бўлар эди. Тўрт ракъатли ёки уч ракъатли бўлса, бу биринчи ўтириш ҳисобланиб, учинчи ёки тўртинчи ракъатдан давоми... |
168 | қаъдаи улаа | «Қаъдаи улаа» сўзи луғатда «аввалги ўтириш» маъносини билдиради. Шариатда эса, икки ракъатдан кўп намозларда икки ракъатни ўқиб, кейин ўтириб ташаҳҳудни ўқишга «қаъдаи улаа» дейилади. |
167 | зам сура қилиш | «Зам қилиш» дегани «ортидан қўшиш» маъносини билдиради. Бу ибора намозда «Фотиҳа» сураси қироати ортидан яна бир сура ёки баъзи оятларни ўқишга ишлатилади. Ана шу амал намоздаги вожиб амаллардан биридир. |
166 | сажда | «Сажда» сўзи луғатда «бўйсуниш», «ҳокисорлик», «ўзини паст олиш» ва «майл» маъноларини билдиради. Шариатда намозхоннинг очиқ пешона ва бурнини ерга қўйиши «сажда»дир. |